"Έλα πάρε μου τη λύπη"
Στίχοι: Νίκος Καρύδης (Νίκος Γκάτσος), Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη
Άλλες ερμηνείες: Αλεξάνδρα // Ελένη Τσαλιγοπούλου // Νένα Βενετσάνου // Ρένα Βλαχοπούλου.
Κυκλοφόρησε μεμονωμένα το 1958 όπως και το τραγούδι "Χάρτινο το φεγγαράκι", και ήταν τα πρώτα δείγματα συνεργασίας δύο ανδρών που τις επόμενες δεκαετίες δημιούργησαν ένα μεγάλο αριθμό από τα πιο όμορφα τραγούδια της Ελληνικής δισκογραφίας.
To video γυρίστηκε στις 23 Ιουλίου 2008 ("Φεστιβάλ Αθηνών" - θέατρο "ΗρώδηςΑττικός") και κυκλοφόρησε σε DVD.
Η "Οδός Ονείρων" ήταν μια ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση που ανέβηκε τον Ιούνιο του 1962 στο θερινό θέατρο "Μετροπόλιταν" της Αθήνας. Το ίδιο όνομα φέρει και ο ιστορικός δίσκος με τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε όσο ακόμα παιζόταν η παράσταση, περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια όπως ο "Ηθοποιός" με τον Δημήτρη Χορν, η "Μαύρη Φορντ" με τη Μάρω Κοντού, "Το τρένο" με τη Ζωή Φυτούση, "Ο κυρ-Μιχάλης" και "Μανούλα μου" με τον Λάκη Παππά. Δυστυχώς ο δίσκος δεν περιλαμβάνει τα τραγούδια που ερμήνευε η πρωταγωνίστρια του έργου, η Ρένα Βλαχοπούλου, στην οποία εν πολλοίς οφειλόταν το ανέβασμα της παράστασης αυτής, επειδή ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρία. Στην αρχική έκδοση του δίσκου σε βινύλιο δεν αναφερόταν καν το όνομά της. Όταν το 2000 ο δίσκος επανεκδόθηκε σε CD, το όνομά της Βλαχοπούλου προστέθηκε στους συντελεστές της παράστασης καθώς επίσης και αρκετές φωτογραφίες της, μολονότι δε διασώζεται κάποια ηχογράφησή της.
Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και θεωρήθηκε το αντίπαλον δέον της Όμορφης Πόλης, της παράστασης του Μίκη Θεοδωράκη που παιζόταν λίγα μέτρα πιο κάτω στην ίδια οδό, στο θέατρο Παρκ. Και εκείνη η παράσταση ήταν μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης, ωστόσο, παρά την επιτυχία που είχαν και τα δυο έργα, δεν φαίνεται να πέτυχαν κάποια σημαντική ανανέωση του δημοφιλούς αυτού θεατρικού είδους - ή τουλάχιστον ό,τι πέτυχαν δεν είχε συνέχεια -και στην ιστορία έχουν μείνει περισσότερο για τα μουσικά παρά για τα θεατρικά τους επιτεύγματα.
"Της καληνύχτας τα φιλιά" Στίχοι : Νίνα Νικολακοπούλου, μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος, άλμπουμ "Μένω Εκτός" (1991) Ενορχήστρωση : Νίκος Αντύπας. Παραγωγή : Ελευθερία Αρβανιτάκη / Λίνα Νικολακοπούλου.
Το παρακείμενο video είναι από την συναυλία - αφιέρωμα του φεστιβάλ “ΟΤΑΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΘΕΟΙ” στη ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε την 15η Αυγούστου 2000 στο ξωκλήσι του Αη Γιάννη ξενιτιάς στα Μακρίσια Ολυμπίας.
"Τα λόγια κομμάτια"
Στίχοι: Κώστας Λογοθετίδης
Μουσική: Εκείνος και Εκείνος
Άλμπουμ "Το ρόδο και το αγκάθι" (2000)
"Εκείνος και Εκείνος": Νίκος Καλλίνης (τραγούδι, κιθάρα) και Κώστας Λογοθετίδης (πλήκτρα).
Το όνομά τους είναι δανεισμένο από την τηλεοπτική σειρά "Εκείνος και Εκείνος" του Κώστα Μουρσελά με τους Βασίλη Διαμαντόπουλο και Γιώργο Μιχαλακόπουλο. To 1991 κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο το όνομά τους, το 1993 το "Άλλη μια φορά". Η συμμετοχή της Καίτης Γκρέυ στο "Μια γυναίκα ξέρει μόνο να σου πει", τους χαρίζει το τραγούδι της χρονιάς και τον πρώτο τους χρυσό δίσκο. Το 1995 κυκλοφορεί ο "Καινούριος κόσμος", το 1998 "Στη θάλασσα του χρόνου" και το 2000, το τραγούδι τους "Τα λόγια κομμάτια" παραμένει για 126 εβδομάδες στις πρώτες θέσεις των ραδιοφωνικών καταλόγων πανελλαδικά.
"Τα καράβια μου καίω"
Στίχοι- μουσική : Νίκος Πορτοκάλογλου. Άλμπουμ "Τα καράβια μου καίω". Ημερομηνία έκδοσης 1993.
Το παρακείμενο video είναι από την συμμετοχή του Νίκου Πορτοκάλογλου στη συναυλία της Ελένης Τσαλιγοπούλου στο θέτρο Λυκαβητού την Παρασκευή 24 Ιούνη του 2011.
Οι Τρύπες ήταν ένα δημοφιλές ελληνικό ροκ συγκρότημα από την Νεάπολη Θεσσαλονίκης.
Ξεκίνησε το 1983 με τον Γιώργο Καρρά και τον Γιάννη Αγγελάκα να γράφουν μουσική με ελληνικό στίχο και επιρροές από punk και εναλλακτικό ροκ. Το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο στούντιο Αγροτικόν με μηχανικό ήχου τον Νίκο Παπάζογλου. Κυκλοφόρησε το 1985 και το κομμάτι Ταξιδιάρα Ψυχή έγινε επιτυχία στους θαυμαστές του ελληνικού ροκ. Το 1987 αφού διαταράχθηκαν οι σχέσεις με την δισκογραφική τους εταιρία ηχογραφούν το δεύτερο τους άλμπουμ Πάρτυ στο 13ο Όροφο με δανεικά λεφτά από τον φίλο τους Σπύρο Βεδουρά. Τότε γίνεται η συνάντηση με τον Γιάννη Πετρίδη και το συμβόλαιο με την εταιρία Virgin.
Οι συχνές ζωντανές εμφανίσεις στην Θεσσαλονίκη πρώτα και αργότερα στην Αθήνα τους καθιέρωσαν σαν μια δυναμική ανερχόμενη μπάντα με καλή σκηνική παρουσία και ένα κοινό που τους ακολουθούσε παντού. Το συγκρότημα απέκτησε πανελλήνια φήμη στην δεκαετία του '90 μετά την κυκλοφορία του τρίτου δίσκου Τρύπες στον Παράδεισο. Κατά την ίδια δεκαετία ακολούθησαν οι πρώτες εμφανίσεις στο εξωτερικό, παίζουν στο διεθνές festival του Belfort της Γαλλίας, στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ. Το καθοριστικό τέταρτο άλμπουμ Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια έκανε την μουσική τους γνωστή στο ευρύτερο κοινό. Έως τότε ο στίχος είχε γίνει πιο προσωπικός και η μουσική παραγωγή τελειοποιήθηκε. Το συγκρότημα είχε γίνει γνωστό σε όλη την Ελλάδα παρά την συστηματική αποχή από ΜΜΕ όπως τηλεόραση, ραδιόφωνο και περιοδικά, με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Τον Απρίλιο του 1993 ηχογραφήθηκε επίσης το άλμπουμ Υπέροχο τίποτα και είναι πειραματική μουσική του Γιώργου Καρρά σε στίχους του Γιάννη Αγγελάκα. Σε αυτό το άλμπουμ ο Γιώργος Καρράς που είναι ο βασικός συνθέτης του συγκροτήματος εκδηλώνει τις αναζητήσεις του και σε άλλα είδη μουσικής εκτός από την ροκ και δεν φοβάται να χρησιμοποιήσει όργανα όπως το ακορντεόν, τσέλο, κοντραμπάσο, βιολί και τα συνθεσάιζερ για να πετύχει ένα μουσικό αποτέλεσμα που σε παραπέμπει σε εικόνα. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από λίγο καιρό από την κυκλοφορία του το άλμπουμ αυτό χρησιμοποιείται για την μουσική επένδυση ταινίας του Ελληνικού Κινηματογράφου. Κυκλοφόρησε σε βινύλιο και αργότερα όταν κυκλοφόρησε σε CD προστέθηκαν τέσσερα μουσικά κομμάτια από την μουσική που έγραψαν οι Τρύπες για την ταινία Η εποχή των δολοφόνων[1] του σκηνοθέτη Νίκου Γραμματικού.
Το 1994 ηχογραφούν στο Club ΡΟΔΟΝ το live άλμπουμ Κράτα το Σώου Μαϊμού με αυτό το άλμπουμ τους που έχει και κάποια τραγούδια τους σε εκτέλεση με ακουστικά όργανα κλείνει η πρώτη δημιουργική περίοδος του συγκροτήματος. Το 1996 ηχογραφούν το Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι τότε ανοίγει ένας νέος κύκλος και μια νέα δημιουργική περίοδος. Η πορεία τους σταματά μετά την τελευταία δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί το 1999 Μέσα στη Νύχτα των Άλλων. Το συγκρότημα διαλύεται στην καλύτερη του περίοδο το 2001 μετά την απόφαση όλων των μελών καθώς όπως ανέφερε ο ίδιος ο Αγγελάκας "σταματήσαμε όταν αρχίσαμε να κοιτάμε το ρολόι στις προβες" εννοώντας οτι πολύ απλά είχαν βαρεθεί.
Οι Παύλος Παυλίδης, Βασίλης Γκουνταρούλης, Σταύρος Ρωσσόπουλος, Πάνος Τόλιος και Χρήστος Τσαπράζης σχηματίζουν το 1993 στην Θεσσαλονίκη τα Ξύλινα Σπαθιά. Την ίδια χρονιά ηχογραφούν το πρώτο τους άλμπουμ στην ανεξάρτητη Ano Kato Records της Θεσσαλονίκης με τίτλο Ξεσσαλονίκη.
Το 1995 ηχογραφούν το δίσκο Πέρα Από Τις Πόλεις Της Ασφάλτου στην εταιρεία Virgin. Ο δίσκος αποσύρεται γιατί το συγκρότημα έχει μία δικαστική διαμάχη με την παλαιά εταιρία του. Το Νοέμβριο δικαιώνονται από το δικαστήριο και ο δίσκος ξανακυκλοφορεί.
Το 1996 το δεύτερο άλμπουμ τους γίνεται χρυσό.
Το 1997 ηχογραφούν την τρίτη δουλειά τους, Μια Ματιά Σα Βροχή. Στις 9 Δεκεμβρίου, έπειτα από πρόσκληση του MTV δίνουν μία συναυλία στο HQ club του Λονδίνου με τον Τάκη Καννέλο των Mode Plagal να έχει πάρει τη θέση του Πάνου Τόλιου στα ντραμς.
Το 1998 ο Τάκης Καννέλος αποχωρεί και τη θέση του παίρνει ο Γιάννης Μήτσης. Το Πέρα Από Τις Πόλεις Της Ασφάλτου γίνεται πλατινένιο ενώ το Μια Ματιά Σα Βροχή χρυσό. Τον Ιούλιο εμφανίζονται στο Rockwave Festival '98. Το Σεπτέμβρη, βρίσκονται στο Ολυμπιακό Στάδιο, support συγκρότημα των The Rolling Stones.
Το 2000 ο πληκτράς και ένας από τους βασικούς συνθέτες του σχήματος Βασίλης Γκουνταρούλης κυκλοφορεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο "Μιά βόλτα" από την Virgin.
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, το 2005 ο Παύλος Παυλίδης κυκλοφορεί το δίσκο Αφού Λοιπόν Ξεχάστηκα στην εταιρεία PLUS REC.
Τον Απρίλιο του 2005 ο Βασίλης Γκουνταρούλης, κυκλοφορεί τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο "Φωτιά βάζω στην πόλη μου" από εταιρία που συνέστησε ο ίδιος, την Ώτα Records.
Ο Παύλος Παυλίδης και οι B-Movies (το σχήμα του) παίζουν συναυλίες από το 2004.
Ο Βασίλης Γκουνταρούλης με το δικό του σχήμα παίζουν συναυλίες από τον Ιούνιο του 2005. (www.vassilisgountaroulis.gr)
Οι Δάμων και Φιντίας ήταν ελληνικό ροκ μουσικό συγκρότημα, ντουέτο που δημιουργήθηκε το 1969 στην Θεσσαλονίκη από τον Παντελή Δεληγιαννίδη, πρώην κιθαρίστα των Olympians, και τον Παύλο Σιδηρόπουλο, φοιτητή τότε στο Μαθηματικό της Θεσσαλονίκης, παίζοντας απλά ενορχηστρωμένες μπαλάντες.
Το 1970 κατέβηκαν στην Αθήνα και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ «Το ξέσπασμα / Ο Κόσμος τους», ενώ έκαναν και μερικές εμφανίσεις στο Κύτταρο, όπου και ηχογραφήθηκαν και συμμετέχουν στο άλμπουμ «Ζωντανοί Στο Κύτταρο» με τα τραγούδια "Το ξέσπασμα" και "Ο Γέρο Μαθιός".
Στις αρχές τού 1972 αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την μπαλάντα, γι' αυτό κι ενώθηκαν με τα Μπουρμπούλια και συνέχισαν σαν ροκ συγκρότημα.
Ο Δημήτρης, γνωστότερος ως Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου1954 - ) είναι σύγχρονος Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, σατυρικός και ηθοποιός του μουσικού θεάτρου, γνωστός για την σάτιρα και τον καυστικό και αθυρόστομο στίχο του. Γεννήθηκε στις 12 Φλεβάρη του 1954 από μικρασιάτες πρόσφυγες γονείς - τον Θεόδωρο και τη Φωτεινή - στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Χολαργό. Το 1973 βρίσκει από αγγελία δουλειά σε περιοδεύοντα θίασο. Στη συνέχεια εγκαταλείπει το θίασο για να δουλέψει ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα από την οποία θα παραιτηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έχει έναν γιο τον Άρη και μια κόρη τη Φωτεινή.