Dr. Feelgood

"Going Back Home"
Dr Feelgood live at the Southend Kursaal 1975

''You don't have to be a musician  to play rock and roll. You've just got to love it and want to play it.''

LEE BRILLEAUX 1976

From Wikipedia, the free encyclopedia

Dr. Feelgood are a British pub rock band formed in 1971. The band's name derives from a slang term for heroin or for a doctor who is willing to overprescribe drugs. It is also a reference to a 1962 record by the American blues pianist and singer Willie Perryman (also known as "Piano Red") called "Dr Feel-Good", which Perryman recorded under the name of Dr Feelgood & The Interns. The song was covered by several British beat groups in the 1960s, including Johnny Kidd & The Pirates.

Dúo Boccherini

TANGO. PIAZZOLLA: "Café 1930" from Tango History

El “Dúo Boccherini” de violoncello y guitarra, surge de la necesidad de abrir al público aficionado a la música una ventana desde la que asomarse a nuevos horizontes musicales. A lo largo de la historia y por caminos diferentes, ambos instrumentos han ido consolidando un lenguaje con señas de identidad propias. Así el violoncello, con su gran expresividad melódica, y la guitarra, con su sonido íntimo y poético, se nos presentan como dos de los más sugerentes instrumentos musicales. La feliz combinación de ambos instrumentos da lugar a un evocador paisaje sonoro que no ha pasado inadvertido a algunos inspirados compositores, que han dedicado su talento a esta formación instrumental.

El repertorio del “Dúo Boccherini” está integrado por obras compuestas originalmente para esta formación desde el siglo XIX hasta la actualidad, así como de transcripciones de música escrita para otros instrumentos que encuentran en esta formación una nueva dimensión expresiva.

Sanjuro // School party

Νίτσα Τσίτρα

"Τώρα που στήσαν το χορό"

Από ζωντανή εμφάνιση στην Δημοτική τηλεόραση Θεσσαλονίκης.

Την συνοδεύουν οι : Γιώργος Γκάγκος - κλαρίνο, Δημήτρης Κούρτης - βιολί, Λάκης Νεοφώτιστος - λαούτο, Γιώργος Βασβάνης -πλήκτρα.

Το βιογραφικό που ακολουθεί πρέπει να συμπληρωθεί, οποίος διαθέτει πληροφορίες που επιθυμεί να μοιραστεί με την κοινότητα ευπρόσδεκτος.

from myGreek fm  

Γεννήθηκε στις Σερρες το 1922 Η αγάπη της για το τραγούδι τη φέρνει στη Θεσσαλονίκη “δεν ήθελα να δουλεύω στο καπνομάγαζο, προτίμησα να τραγουδάω, αφού το αγαπούσα”.

Τραγουδάει λαϊκά, Καζαντζίδη κυρίως, που τα ξέχασε όταν ήρθε η πρόσκληση να έχει δική της εκπομπή στο ραδιόφωνο. “Κάθε εβδομάδα έπρεπε να ’χω εκπομπή και να ’χω νέα τραγούδια, να μην είναι πάντα τα ίδια και κουράζεται ο κόσμος. Είχα αγοράσει ένα μαγνητόφωνο Γκρούντιγκ και πήγαινα και μάζευα τα τραγούδια”. Από τη μητέρα της, από τις συγχωριανές της.

Μετά έρχεται η εποχή των δίσκων “Είχα συμβόλαιο με την Κολούμπια 20 χρόνια. Κάθε χρόνο έπρεπε να έχω 5 δίσκους, δηλαδή 10 τραγούδια. Έπρεπε να τα βρω και να τα ηχογραφήσω”. Τραγουδά σε χωριά και τις μεγάλες πρωτεύουσες, πάντα ακούραστη ίσως γιατί όπως λέει “το αγαπάω πάρα πολύ αυτό που κάνω. Μεγάλωσα με αυτά και τα πονάω πολύ, είναι η ζωή μου”.

Και όταν ευχαριστεί το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας για την τιμή που της κάνουν, προσθέτει “εγώ πάω για τα παιδιά, τα νέα, χαίρομαι πάρα πολύ όταν βρίσκομαι με νέους, πραγματικά πάρα πολύ”.

Chris Spheeris

"Eros" (Rain)

Συνθέτης της διασποράς που μας κάνει υπερήφανους με τις δημιουργίες του.

"New age" το είδος μουσικής που υπηρετεί. Το video που παραθέτω μας δίνει μια μικρή γεύση του τρόπου που συνθέτει και ενορχηστρώνει.

Chris Spheeris has been composing and recording soundtracks to a magical life for more than two decades. Spheeris’ music has appeared in TV shows, documentary films, Olympic competitions, miss universe pageants, commercials, NPR radio, satellite and syndicated programs, pop songs, and of course, in the sound systems of millions. Inspired by the popular music of The Beatles, Cat Stevens, James Taylor and Joni Mitchell, Chris developed an early style of song writing and guitar playing that was very much his own. He spent the early years of his musical career as a singer/songwriter and went on to become one of the first “New Age” (as he was then categorized) instrumental artists to be signed to a major label. His signature instrumental recordings, bearing strong influence from his Greek heritage, have earned gold and platinum honors, and a more recent Emmy Award. Chris occasionally tours sharing his vocal songs in intimate venues. While his 12 original CD’s have earned multiple Gold, Platinum and Emmy awards, Spheeris’ rare solo performances showcase his talent as a singer songwriter. Spheeris’ concerts are personal and intimate; his voice warm and vulnerable. Disarmingly candid and lighthearted as well as deeply philosophical, Spheeris takes his audience on a emotional and spiritual journey filled with intimacy, humor and joy.

Blues Wire

"Life on the road" 

23 years without interruption and deviations in their first DVD.
The shootings took place Spring 2005 at the "Vilka" venue in Thessaloniki. Friends of the group, as well all those interesting in the history of blues in Greece, they will find assembled material from band's original work, as well as beloved compositions by artists and groups that engraved the history of the blues worldwide. 

Οι  Blues  Wire  αποτελούν  μια  μοναδική  περίπτωση  για  την  ελληνική πραγματικότητα. 

Έχουν  χαρακτηριστεί  ως  το  κορυφαίο  συγκρότημα  του  είδους  όχι  μόνο  στην  χώρα  τους  αλλά  και  σε  όλη  την  Ευρώπη.

Ένα  σχήμα  που  διατηρείται  για  πάνω  από  20  χρόνια  είναι  κάτι  σπάνιο  για  τα  παγκόσμια  δεδομένα,  πόσο  μάλλον  για  τα  Ελληνικά,  με  την  επισήμανση  πως  η  μουσική  είναι  η  δουλειά  τους,  και  όχι  κάποιου  είδους    χόμπι  ή  παράλληλη  ενασχόληση.

Στο  ενεργητικό  τους  έχουν  πάνω  από   10  δίσκους,  αμέτρητες  συναυλίες,  δεκάδες  εμφανίσεις  σε τηλεοπτικούς  σταθμούς,  και  το σπουδαιότερο  μια  πλειάδα συνεργασιών  με  κορυφαία  ονόματα  του  είδους,  αλλά  και  την  εκτίμηση  και  αποδοχή  των  συναδέλφων  τους

Δημιουργήθηκαν  το  1983  από  τους  Ηλία  Ζάικο  και   Σωτήρη  Ζήση  και  οι  αρχικές  εμφανίσεις  τους  πραγματοποιήθηκαν  ως  BluesGang.

Με  αυτό  το  όνομα  ηχογράφησαν  τους  3  πρώτους  δίσκους  τους,  μεταξύ  αυτών  και  ο  πρώτος  μπλουζ  δίσκος  της  ελληνικής  δισκογραφίας, και  συνέχισαν  ως  το  1986  όταν  και  μετονομάστηκαν  σε  Blues  Wire.

Έκτοτε  με  θαυμαστή  συνέπεια  και  αφοσίωση  συνεχίζουν  μία  πορεία,  μέσα και  ανάμεσα  στα  μπλουζ,  προσθέτοντας  πινελιές  προσωπικού  ύφους  με  αποτέλεσμα  μία  κατάθεση με  άποψη,  άμεσα αναγνωρίσιμη  και  σεβαστή.

Από  τους  καλύτερους  πρεσβευτές  της  Ελλάδας  στο  εξωτερικό,  έχουν  εμφανιστεί  σε  φεστιβάλ  και  κλαμπ   πολλών  Ευρωπαϊκών  χωρών  αποσπώντας  την εκτίμηση  και  τον  θαυμασμό  των  ακροατών  αλλά  και  τα  κολακευτικά  σχόλια  των  δημοσιογράφων  του  ξένου  τύπου.

Ξεκινώντας  από  το  θρυλικό  Παραρλάμα  (το  πρώτο  αμιγώς  μπλουζ  κλαμπ  στην  Ελλάδα)  υπήρξαν  οι  οικοδεσπότες  αλλά  και  αιχμή  του  δόρατος  της  Ελληνικής  μπλουζ  σκηνής,  αποτελώντας  παράλληλα  πηγή  έμπνευσης  για  νεότερους  μουσικούς.

Στη  διαδρομή  αυτή  είχαν  την  ευκαιρία  να  γνωρίσουν  και  να  ανοίξουν  συναυλίες  τους,  μυθικά  ονόματα  της  παγκόσμιας  σκηνής,  και  να επισκεφτούν  πολλά  Ευρωπαϊκά  φεστιβάλ  (Γαλλία,  Ιταλία,  Ουγγαρία, Σλοβενία,  Αυστρία).

Με μέσο  όρο  200  συναυλίες  το  χρόνο,  μέσα  και  έξω από  την  Ελλάδα  οι  Blues  Wire  έχουν  αναπτύξει  μία  έντονη  και  πηγαία  σκηνική  παρουσία  που  σε  συνδυασμό  με  το  πλούσιο  ρεπερτόριο  και  το  δεμένο  ήχο  κάνει  κάθε  τους  συναυλία  τους  μία  ξεχωριστή  εμπειρία  που  αποτελεί  διασκέδαση  πρώτης  ποιότητας.

Πέρα  από  την  προσωπική  τους  δουλειά  έχουν  συνεργαστεί  κατά  καιρούς  με  κορυφαία  ονόματα  της  παγκόσμιας  σκηνής  των  μπλουζ,  (Katie  Webster,  John  Hammond,  Larry  Garner,  Big  Time  Sarha,  Carey  Bell,  Louisiana  Red  και  πολλούς  άλλους.)  γεγονός  που  φανερώνει  την  ποιότητα  της  δουλειάς  και  το  κύρος  της  μπάντας.  Ακόμα  έχουν  ανοίξει  συναυλίες  για  ογκόλιθους  του  είδους  όπως  οι  Buddy  Guy,  Albert  King,  Otis  Rush, Fabulous  Thanderbirds,  John  Mayall,  και  άλλους.

Σήμερα  οι  Blues  Wire  συνεχίζουν  με  τους  ανθρώπους  που  είναι  υπεύθυνοι  για  την  δημιουργία  τους  με  αποτέλεσμα  ένα  γκρουπ  με πίστη  ωριμότητα και  ήθος, που  κοσμεί  την  Ελληνική  μουσική  σκηνή.

Chris Cornell

Billie Jean (acoustic live)
Το συγκεκριμένο τραγούδι χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή.

Στα χέρια του διασκευαστή του απέκτησε νέα πνοή και φρεσκάδα. 

Μπράβο του κυρίου Cornell για την προσπάθειά του, κατάφερε να μας κάνει να αγαπήσουμε ξανά και για διαφορετικούς λόγους, ένα τραγούδι που γνωρισαμε απο τον Michael Jackson. 

 From Wikipedia, the free encyclopedia

Chris Cornell (born Christopher John Boyle; July 20, 1964) is an American rock musician best known as the lead vocalist for Soundgarden and as the former lead vocalist for Audioslave. He is also known for his numerous solo works and soundtrack contributions since 1998. He is known for his wide vocal range, spanning C2-G♯5 in full-voice, and up to E6 in falsetto,^[1][2] as well as his powerful vocal belting technique. He was the founder and frontman for Temple of the Dog, the one-off tribute band dedicated to his former roommate, Andrew Wood. He has released three solo studio albums, Euphoria Morning (1999), Carry On (2007), and Scream (2009). Cornell was ranked 4th in the list of "Heavy Metal's All-Time Top 100 Vocalists" by Hit Parader.^[3] He performed the theme song to the James Bond film Casino Royale (2006), "You Know My Name".

Petros m

"Γάμησε τα"
Ερμηνεία: Πέτρος Μιχαηλίδης (Petros Μ)

Στίχοι – μουσική: Λάζαρος Σουσλόγλου (Larry)

Το τραγούδι γράφτηκε πριν 15 χρόνια από τον Λάζαρο Σουσλόγλου, στην πρώτη επέτειο ενός χωρισμού.

Ηχογραφήθηκε πριν 4 χρόνια από τον “Petro M” για τον ίδιο λόγο.

Σας το αφιερώνουμε με την ευχή πως θα πάψουμε  σύντομα να το ψιθυρίζουμε.

Πετρολούκας Χαλκιάς

"Καίγομαι και σιγολιώνω" 
Traditional Greek Song performed by great Greek clarinet player Petroloukas Halkias and  sung by Antonis Kiritsis.

From Wikipedia, the free encyclopedia

Ο Πέτρος (Πετρολούκας) Χαλκιάς είναι μουσικός, μέλος μιας οικογένειας ξακουστής για την συνεισφορά της στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Γεννήθηκε στο Δελβινάκι της Ηπείρου το 1934 και ασχολήθηκε με την τέχνη του κλαρίνου που ήταν παράδοση στην οικογένειά του.

Ο Πετρολούκας Χαλκιας άρχισε την ενασχόλησή του με το κλαρίνο στην ηλικία των 11 ετών, σε πείσμα της άρνησης του πατέρα του ο οποίος ήταν επίσης μουσικός, και μαθήτευσε δίπλα στον Φίλιππα Ρούντα (επονομαζόμενο <<το καλύτερο κλαρίνο του Ζαγορίου>>) με την βοήθεια του οποίου έκανε και την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στην ηλικία αυτή.

Ύστερα από το γεγονός αυτό πηγαίνει στην Αθήνα οπού παίζει μαζί με τον πατέρα του και κάνει και την πρώτη ραδιοφωνική του εμφάνιση. Το 1960 μεταναστεύει στην Αμερική όπου παραμένει 20 χρόνια και διαδίδει την παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας.^[1]

Το 1979 επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Παίζει σε γνωστά μουσικά κέντρα, σε συναυλίες, εμφανίζεται σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και δίσκους με γνωστούς καλλιτέχνες.^[2]

Roby Lakatos

Violin cover to the Music of Coppola's GODFATHER

From Wikipedia, the free encyclopedia

Roby Lakatos, the “devil’s fiddler”, is a Romani (Gypsy) violinist from Hungary. He is renowned for his mix of classical music with Hungarian Romani music and jazz themes.

Romani violinist Roby Lakatos is not only a scorching virtuoso, but a musician of extraordinary stylistic versatility.^{[citation needed]} Equally comfortable performing classical music as he is playing jazz and his own Hungarian folk idiom, Lakatos is the rare musician who defies definition. He is referred to as a gypsy violinist or ‘devil’s fiddler’, a classical virtuoso, a jazz improviser, a composer and arranger, and a 19th-century throwback, and he is actually all of these things at once. He is the kind of universal musician so rarely encountered in our time—a player whose strength as an interpreter derives from his activities as an improviser and composer. He has performed in the great halls and festivals of Europe, Asia and America.

Born in 1965 into the legendary family of Romani violinists descended from János Bihari, ‘King of Gypsy Violinists’, Roby Lakatos was introduced to music as a child and at the age of nine he made his public debut as first violin in a Romani band. His musicianship evolved not only within his own family but also at the Béla Bartók Conservatory of Budapest, where he won the first prize for classical violin in 1984. Between 1986 and 1996, he and his ensemble delighted audiences at the restaurant ‘Les Atéliers de la Grande Ille’ in Brussels, their musical home throughout this period. He has collaborated with Vadim Repin and Stéphane Grappelli, and his playing was greatly admired by Sir Yehudi Menuhin, who always made a point of visiting the place to hear Lakatos. In March 2004, Lakatos appeared to great acclaim with the London Symphony Orchestra in the orchestra’s ‘Genius of the Violin’ festival alongside Maxim Vengerov.

When Roby Lakatos mixes so-called ‘classical music’ with the magic of Hungarian-gypsy vitality, it is not disrespectful toward the classical tradition, but it reflects the deep tradition rooted in the cultural heritage of the Romani people and offers new, refreshing pleasures to the listener and music lover. And just as Liszt, Brahms and others used Hungarian overtones in their compositions, so now the public profits from the reuniting of these classics with their Romani roots. This enlivens all those men and women in whose veins still pulses at least a little bit of the blood of the wandering spirit.

Roby Lakatos has released four albums for avanticlassic to date: Prokofiev project with Polina Leschenko, Christian Poltéra and Martha Argerich; Fire Dance; Klezmer Karma with the Franz Liszt Chamber Orchestra, yiddish singer Myriam Fuks and accordionist Aldo Granato and; Roby Lakatos with Musical Friends with Stéphane Grappelli, Vadim Repin, Randy Brecker, Tony Lakatos, Marc Fosset and the Vieuxtemps Quartet.

Pavlo

Trailer for Pavlo's recently recorded PBS Special, Pavlo: Mediterranean Nights.

Pavlo's Biography

“Να έχεις το θάρρος να κάνεις αυτό που αγαπάς και να το κάνεις καλά.”

Αυτή είναι η συμβουλή που έδωσε κάποια στιγμή ένας πατέρας στο γιό του.

Ο Pavlo θα μπορούσε να είναι δικηγόρος ή ένας μουσικός που έχει ξοδέψει όλα του τα χρόνια στη διδασκαλία της μουσικής, αλλά ο Pavlo ένα πράγμα μόνο ήθελε να κάνει στη ζωή του…να παίζει κιθάρα.
 Τη μέρα γέννησής του στις 29 Ιουνίου του 1969, τα αστέρια είχαν  αποφασίσει να ικανοποιήσουν την ευχή του.

Ο “Pavlo” γεννήθηκε την ημέρα του προστάτη αγίου των μουσικών, (άγιος Παύλος) και πήρε το όνομα του Έλληνα παππού του.

Η Χριστουγεννιάτικη του επιθυμία στην ηλικία των πέντε ετών ήταν μία κιθάρα, επιθυμία του ικανοποιήθηκε από τον πατέρα του.

Στην ηλικία των δώδεκα ο  “Pavlo” συνθέτει την  πρώτη του μελωδία και ένα χρόνο αργότερα αρχίζει να παίζει μπροστά σε κοινό.

Ως έφηβος παίζει σε διάφορες rock and roll μπάντες και σε χώρους όπως μπαρ και κλαμπ. Παράλληλα συνεχίζει με ενθουσιασμό την μελέτη του φλαμένγκο, της κλασσικής κιθάρας και της σύνθεσης.

Στο πανεπιστήμιο σπουδάζει  δίκαιο ψυχαγωγίας (entertainment law) και μέχρι να τελειώσει τις σπουδές του συνεχίζει να παίζει σε rock and roll μπάντες και σε Ελληνικό συγκρότημα γάμων.

Κατά την διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών στη Σαντορίνη ακούει μία Ελληνική μελωδία και συνειδητοποιεί ποιος πραγματικά είναι.

Το πολύ προσωπικό μουσικό στυλ του γεννήθηκε σε μία  στιγμή και βαφτίστηκε από τον ίδιο “Mediterranean” music. Το πρώτο δείγμα αυτής της πορείας είναι το τραγούδι " Ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη "

Έχοντας την ουσιαστική συμπαράσταση της οικογένειας του άρχισε να προτείνει τις συνθέσεις του σε αναρίθμητες δισκογραφικές εταιρείες.

Όλες οι προτάσεις του απορρίφθηκαν με το χαρακτηρισμό ως “too ethnic“ με την επισήμανση πως δεν υπάρχει κοινό για αυτό το είδος.

Ο Pavlo άρχισε να υποστηρίζει τη μουσική του και το στυλ του ολομόναχος δίνοντας παραστάσεις σε όλη τη Βόρεια Αμερική.

Κανένα μέρος δεν ήταν αρκετά μικρό η υποτιμητικό για αυτόν, έπαιξε σε καφέ, σε εκκλησίες, σε σκάφη αναψυχής, οπουδήποτε αρκεί να υπήρχε έστω και ένας άνθρωπος να τον ακούσει.

Ο Pavlo πούλησε χιλιάδες δίσκους του άλμπουμ ”Pavlo” από το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του και αυτό του έδωσε την σιγουριά να προχωρήσει στην έκδοση δευτέρου άλμπουμ “Fantasia”

Το άλμπουμ αυτό έγινε χρυσό στον Καναδά και προτάθηκε για το βραβείο του καλύτερου ορχηστρικού άλμπουμ του 2000 στα Juno Awards.  (Canada’s equivalent to the Grammy’s)

Στα 2001 ο Pavlo έδωσε παράσταση για His Royal Highness, Prince Charles….not bad for a guitarist who was told “there is no market for this music.”

Ο Pavlo έχει κυκλοφορήσει οχτώ άλμπουμ στα τελευταία δέκα χρόνια.

Κάθε χρόνο περιοδεύει σε όλο τον κόσμο με συνέπεια, δίνοντας πάνω από εκατό πενήντα συναυλίες ανά έτος.

Το τελευταίο album, "Live At Massey Hall" αποτελεί γιορτή και ορόσημο για τον Pavlo. Ως παιδί, παρακολούθησε συνοδεία του πατέρα του πολλές συναυλίες στο θέατρο Massey Hall, συναυλίες καλλιτεχνών όπως οι: Liona Boyd, Jose Feliciano, και Paco De Lucia.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά ο Pavlo είχε την τιμή να οδηγήσει τον πατέρα του στην θρυλική αίθουσα και στα παρασκήνια του θεάτρου Massey Hall για τον συστήσει στους φίλους του - Liona Boyd, Jose Feliciano, και Paco De Lucia.

Το άλμπουμ "Live At Massey Hall" είναι μία αξέχαστη νύχτα κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου και ενός άνδρα που βιώνει με τον πατέρα του τα εξής πολύ σοφά λόγια: “Have the courage to do what you love, and the drive to do it well.”

Jeff Beck

"What Mama Said" 

Jeff Beck  live on Tokyo international forum (concert 1999)

From Wikipedia, the free encyclopedia


Geoffrey Arnold "Jeff" Beck (born 24 June 1944) is an English rock guitarist. One of three noted guitarists, with Eric Clapton and Jimmy Page, to have played with The Yardbirds, Beck also formed The Jeff Beck Group and Beck, Bogert & Appice. He was ranked 14th in Rolling Stone's list of the "100 Greatest Guitarists of All Time"^[1] and the magazine has described him as "one of the most influential lead guitarists in rock".^[2] MSNBC has called him a "guitarist's guitarist".^[3]
Much of Beck's recorded output has been instrumental, with a focus on innovative sound and his releases have spanned genres ranging from blues-rock, heavy metal, jazz fusion and most recently, an additional blend of guitar-rock and electronica. Beck has earned wide critical praise; furthermore, he has received the Grammy Award for Best Rock Instrumental Performance six times. Although he has had two hit albums (in 1975 and 1976) as a solo act, Beck has not established or maintained a broad following or the sustained commercial success of many of his collaborators and bandmates.^[3] Beck appears on albums by Mick Jagger, Kate Bush, Roger Waters, Stevie Wonder, Les Paul, Zucchero, Cyndi Lauper, Brian May and ZZ Top. He also made a cameo appearance in the movie Twins (1988).
He has been inducted into the Rock and Roll Hall of Fame twice: as a member of The Yardbirds (1992) and as a solo artist (2009)