Sungha Jung

"Boléro" is a one-movement orchestral piece by Maurice Ravel (1875–1937). Originally composed as a ballet commissioned by Russian ballerina Ida Rubinstein, the piece, which premiered in 1928, is Ravel's most famous musical composition.^[2] Before Boléro, Ravel had composed large scale ballets (such as Daphnis et Chloé, composed for the Ballets Russes 1909–1912), suites for the ballet (such as the second orchestral version of Ma Mère l'Oye, 1912), and one-movement dance pieces (such as La Valse, 1906–1920). Apart from such compositions intended for a staged dance performance, Ravel had demonstrated an interest in composing re-styled dances, from his earliest successes (the 1895 Menuet and the 1899 Pavane) to his more mature works like Le tombeau de Couperin (which takes the format of a dance suite).
Boléro epitomises Ravel's preoccupation with restyling and reinventing dance movements. It was also one of the last pieces he composed before illness forced him into retirement: the two piano concertos and the Don Quichotte à Dulcinée song cycle were the only compositions that followed Boléro.

Cesar Amaro

...plays   "Una Lagrima sobre mi guitarra" (Alberto Abella)

Cesar Amaro was born in Montevideo (Uruguay) in 1948, belonging to a family with a large musical tradition. He began his guitar studies when he was eleven years old with Maestro Abel Carlevaro, with whom he continued working for perfection, while he learned Armonia and Composition at the National Conservatorium of the University in Montevideo.

He is now an active teacher, and the headmaster of the Guitar Superior Studies at the Conservatoriums of the towns of San José y Rocha (Uruguay). He has taught by Maestro Abel Carlevaro in some Master-Classes for Uruguayan teachers in 1976, 1977, 1978 y 1987. His dense artistic activity includes presentations as solo player, in guitar duo and with orchestra in several cities in Uruguay, in Buenos Aires (Colon's Theatre, San Martin's Thatre) and in Europe (Polland, Rumania, Italy, Bulgary, France, Switzerland and Spain) with great success. He has attended international festivals, as solo player and with orchestra ("Festivale Internazionale delle Nazione" in Rome (Italy), "Festival de Cinémas et Cultures de L´América Latine" in Biarritz (France); " Festival Argentina 97"; 1°y 2° Festival Internacional "Ciudad de Montevideo" in Montevideo (Uruguay)).

He also has been jury in international guitar competitions. Active arranger and composer, he created several works for guitar solo, for two guitars and for chamber orchestra. There are recordings and didactic material of his own in his edited material. Some composers have dedicated him music pieces: Mario Sagradini, (Concierto Criollo for guitar and orchestra), Diego Legrand, (Tarde Gris, tango), Abel Carlevaro, (the last book of Microestudios), Dimitri Dumitrescu (Variaciones sobre un teme de Bártok), Elizabeth González (Alternativa). He has recorded for Orfeo and Tacuabé, in Uruguay; Edimur, in Argentina; and Gemecs in Spain.

Amaro has specialized in the interpretation of the work of the paraguyayan composer Agustín Barrios, giving conferences, concertos and master-classes about his life and music in America and Europe. In 1987, he received a recognition from the Centro Guitarrístico del Uruguay (Guitar Center of Uruguay) because of his relevant musical activity. He is the Guitar Center of Uruguay's president since 1992. The Guitar Center of Uruguay was founded in 1937, and his Honor President is Maestro Abel Carlevaro. He conduces the guitar TV program "La Guitarra y sus Intérpretes" which goes every week for the whole country of Uruguay by the official channel and the National System of TV

Sergei Orekhov

"Noch' Svetla" (The night is light)

..a composition of  Mikhail Alexandrovic Sishkin

Orekhov Sergey (1935-1998) - an outstanding Russian 7-string guitar player (fluent also a 6-string guitar, but not publicly spoken). Combines the gift of genius improviser, performer and composer. Much was made to create a Russian national guitar repertoire. Author of numerous arrangements for guitar Russian folk songs and romances.

Pavlo

Trailer for Pavlo's recently recorded PBS Special, Pavlo: Mediterranean Nights.

Pavlo's Biography

“Να έχεις το θάρρος να κάνεις αυτό που αγαπάς και να το κάνεις καλά.”

Αυτή είναι η συμβουλή που έδωσε κάποια στιγμή ένας πατέρας στο γιό του.

Ο Pavlo θα μπορούσε να είναι δικηγόρος ή ένας μουσικός που έχει ξοδέψει όλα του τα χρόνια στη διδασκαλία της μουσικής, αλλά ο Pavlo ένα πράγμα μόνο ήθελε να κάνει στη ζωή του…να παίζει κιθάρα.
 Τη μέρα γέννησής του στις 29 Ιουνίου του 1969, τα αστέρια είχαν  αποφασίσει να ικανοποιήσουν την ευχή του.

Ο “Pavlo” γεννήθηκε την ημέρα του προστάτη αγίου των μουσικών, (άγιος Παύλος) και πήρε το όνομα του Έλληνα παππού του.

Η Χριστουγεννιάτικη του επιθυμία στην ηλικία των πέντε ετών ήταν μία κιθάρα, επιθυμία του ικανοποιήθηκε από τον πατέρα του.

Στην ηλικία των δώδεκα ο  “Pavlo” συνθέτει την  πρώτη του μελωδία και ένα χρόνο αργότερα αρχίζει να παίζει μπροστά σε κοινό.

Ως έφηβος παίζει σε διάφορες rock and roll μπάντες και σε χώρους όπως μπαρ και κλαμπ. Παράλληλα συνεχίζει με ενθουσιασμό την μελέτη του φλαμένγκο, της κλασσικής κιθάρας και της σύνθεσης.

Στο πανεπιστήμιο σπουδάζει  δίκαιο ψυχαγωγίας (entertainment law) και μέχρι να τελειώσει τις σπουδές του συνεχίζει να παίζει σε rock and roll μπάντες και σε Ελληνικό συγκρότημα γάμων.

Κατά την διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών στη Σαντορίνη ακούει μία Ελληνική μελωδία και συνειδητοποιεί ποιος πραγματικά είναι.

Το πολύ προσωπικό μουσικό στυλ του γεννήθηκε σε μία  στιγμή και βαφτίστηκε από τον ίδιο “Mediterranean” music. Το πρώτο δείγμα αυτής της πορείας είναι το τραγούδι " Ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη "

Έχοντας την ουσιαστική συμπαράσταση της οικογένειας του άρχισε να προτείνει τις συνθέσεις του σε αναρίθμητες δισκογραφικές εταιρείες.

Όλες οι προτάσεις του απορρίφθηκαν με το χαρακτηρισμό ως “too ethnic“ με την επισήμανση πως δεν υπάρχει κοινό για αυτό το είδος.

Ο Pavlo άρχισε να υποστηρίζει τη μουσική του και το στυλ του ολομόναχος δίνοντας παραστάσεις σε όλη τη Βόρεια Αμερική.

Κανένα μέρος δεν ήταν αρκετά μικρό η υποτιμητικό για αυτόν, έπαιξε σε καφέ, σε εκκλησίες, σε σκάφη αναψυχής, οπουδήποτε αρκεί να υπήρχε έστω και ένας άνθρωπος να τον ακούσει.

Ο Pavlo πούλησε χιλιάδες δίσκους του άλμπουμ ”Pavlo” από το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του και αυτό του έδωσε την σιγουριά να προχωρήσει στην έκδοση δευτέρου άλμπουμ “Fantasia”

Το άλμπουμ αυτό έγινε χρυσό στον Καναδά και προτάθηκε για το βραβείο του καλύτερου ορχηστρικού άλμπουμ του 2000 στα Juno Awards.  (Canada’s equivalent to the Grammy’s)

Στα 2001 ο Pavlo έδωσε παράσταση για His Royal Highness, Prince Charles….not bad for a guitarist who was told “there is no market for this music.”

Ο Pavlo έχει κυκλοφορήσει οχτώ άλμπουμ στα τελευταία δέκα χρόνια.

Κάθε χρόνο περιοδεύει σε όλο τον κόσμο με συνέπεια, δίνοντας πάνω από εκατό πενήντα συναυλίες ανά έτος.

Το τελευταίο album, "Live At Massey Hall" αποτελεί γιορτή και ορόσημο για τον Pavlo. Ως παιδί, παρακολούθησε συνοδεία του πατέρα του πολλές συναυλίες στο θέατρο Massey Hall, συναυλίες καλλιτεχνών όπως οι: Liona Boyd, Jose Feliciano, και Paco De Lucia.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά ο Pavlo είχε την τιμή να οδηγήσει τον πατέρα του στην θρυλική αίθουσα και στα παρασκήνια του θεάτρου Massey Hall για τον συστήσει στους φίλους του - Liona Boyd, Jose Feliciano, και Paco De Lucia.

Το άλμπουμ "Live At Massey Hall" είναι μία αξέχαστη νύχτα κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου και ενός άνδρα που βιώνει με τον πατέρα του τα εξής πολύ σοφά λόγια: “Have the courage to do what you love, and the drive to do it well.”